Końcowy produkt przemian glikolitycznych Końcowy produkt przemian glikolitycznych

postheadericon Końcowy produkt przemian glikolitycznych

Wzrost stężenia jonów wapiennych aktywuje enzym fosforylujący białka, ten kinazę fosforylazy b, która prowadzi do fosforylacji enzymu zwanego fosforylazą b i przekształca go w aktywną postać – fosfo- rylazę a. Fosforylaza a powoduje odszczepienie od cząsteczek glikogenu tych cząsteczek glukozy, które z pozostałymi połączone są tzw. wiązaniami 1-6-glikozydowymi (ryc. IV,17). Uwalniana w ten sposób glukoza jest ufosforylowana (dołączona jest do niej reszta fosforanowa), tzn. występuje w postaci glukozo-l-fosforanu. Pod wpływem znajdującego się w plazmie komórek mięśniowych enzymu fosfoglu- komutazy reszta fosforanowa przyłączona do glukozy zostaje przeniesiona z pierwszego na szósty węgiel jej cząsteczki. Powstaje w ten sposób związek zwany glukozo-6-fosforanem (G-6-P), o ogromnym znaczeniu w przemianach energetycznych w mięśniach. Po wejściu w „pulę” glukozo-6-fosforanu glukoza zostaje „skierowana” na metaboliczny szlak glikolizy, na którym uwalniana jest ostatecznie energia pozwalająca na regenerację pewnej (małej) liczby wiązań wysokoenergetycznych ATP.

Końcowym produktem przemian glikolitycznych jest kwas p i r o g r o- n o w y. Jeżeli komórka mięśniowa zaopatrywana jest w dostateczne ilości tlenu, większa część wytworzonego kwasu pirogronowego włącza się w tzw. cykl kwasów trójkarboksylowych (cykl Krebsa), w którym zostaje on utleniony ostatecznie do dwutlenku węgla i wody. Do tych samych ostatecznych produktów w komórkach mięśniowych (głównie jako mleczan) i dyfunduje do krwi. Znaczenie akumulacji mleczanu w tkankach jako czynnika ograniczającego zdolność do pracy omówione będzie w dalszych częściach książki.

Leave a Reply