Mięśnie
Otwarte Strefy Aktywności

postheadericon Mięśnie

Wspomniano wyżej, że podłożem czynnego stosunku organizmu człowieka do świata otaczającego jest układ ruchowy. Podstawowym składnikiem tego układu są mięśnie. Tkanka mięśniowa jest wysoko wyspecjalizowana w specyficznej funkcji skracania się, które umożliwia przemieszczanie części ciała względem siebie i przemieszczanie całego ciała w przestrzeni. Funkcja ta przypada wydłużonym komórkom mięśniowym (ryc. IV. 15), zawierającym elementy kurczliwe, tzw. m i o- f i b r y 1 e (włókienka kurczliwe), w skład których wchodzą specyficzne białka – aktyna i miozyna. Położenie nici aktyny i miozyny względem siebie może zmieniać się, powodując skrócenie długości (skurcz) lub wydłużenie (rozkurcz, rozluźnienie) całego włókienka kurczliwego. Wtórnie w stosunku do tych zmian długości miofibryli zmienia się długość całej komórki mięśniowej. Z kolei pochodną zmian długości komórek mięśniowych, wchodzących w skład budowy mięśnia, jest zmiana jego długości. W mięśniu poszczególne komórki mięśniowe ułożone są w zasadzie równolegle i siła ich skurczu rozwija się wzdłuż długiej osi tych komórek i długiej osi mięśnia. Również miofibryle przebiegają w poszczególnych komórkach mięśniowych równolegle do długiej osi tych komórek.

Jak to opisano wyżej, do mięśni dochodzą – w składzie nerwów – włókna odśrodkowe (neuryty, aksony) dużych ruchowych komórek nerwowych, zwanych motoneuronami, położonych w rdzeniu kręgowym. Przekazują one impulsy, które wyzwalają skurcz komórek mięśniowych.

Natomiast do motoneuronów rdzenia kręgowego dopływają z kolei impulsy nerwowe bądź z wyższych części ośrodkowego układu nerwowego, np. z pól ruchowych kory mózgowej, bądź z innych neuronów rdzenia lub (wyjątkowo) bezpośrednio z komórek czuciowych zwojów międzykręgowych (patrz ryc. IV. 14). Impulsy docierające do tych neuronów mogą również hamować ich aktywność (impulsy hamulcowe).

Leave a Reply